comment:7

• از كجا ميدوني اعتماد به نفسم بالاست .بر عكس اِند تو سر مال زدنم دوست جوني.مثال زده شدي ؟ چه جوري خوب بود يا بد؟حالي مي كنيد شما برو بكس جنوب ديگه .تو ،پوياهه ،بندر و لب دريا و ولك چه شود.

  by  مهتاب مفخم, at 12:59 PM  
• سلام
  منم از این کندن قبر متنفرم .. هر چند خودم هم دلم از یک نفر پره که نمیدونم چرا هیچ وقت نمیتونم کوچکترین نگاه ها و کارهاشم فراموش کنم اما این که ادم بخواد آتش زیر خاکستر را بیرون بکشه جز این که بد تر کنه کار را ... کاری انجام نداده .
  به هر حال ... امیدوارم از این قصه سالم بیرون بیای.
  درضمن اد کردمت.
  مرسی...
  و این که اگر به نتیجه ای توی فکر هات رسیدی حتما بهم بگو ... این قضیه خیلی برام مهمه.
  بازهم مرسی

  by  آیدا, at 1:59 PM  
• اون مردهه که من نبودم؟

  by  puyahe, at 6:31 PM  
• کاش قدر همدیگر رو بیشتر میدونستیم و یاد میگرفتیم که هی از ته چاه واویلا حرف در نیاریم که ای وای تو اینو ... ای وای اون اونو!توی ÷ست قبلی هم کامنت گذاشتم اشتباهی. اونم مال اینجاست!!!

  by  مرجان, at 9:50 PM  
• رضا جان پیام دریافت شد.
  من که تو باغ این قضیه نبودم که گفتی ولی همیشه ابراز عقیده با سکوت همراه نیست !!

  by  من او هستم, at 11:47 PM  
• دلم برای جایگاه اون مردهه غنج رفت .

  by  پوتین, at 1:48 AM  
• ژیاد حرص نخور بابا... تا دنیا بوده و بشر یه چیزی بوده تو همین مایه ها... تازه اینا کلی هم امکان بالقوه ی موفق بودن دارن به خاطر همین که اجازه ی وا کندن سنگ رو به هم دادن... برو تو کار خیل عظیمی که این امکان رو هم نه به خودشون می دن و نه به دیگران...! راستی جریان اون شعر و زن و این صوبتا چی بود؟ راستش رو بخوای ته کامنتت دستم نیمود بسکه عمیق بود

  by  شیدا, at 1:53 AM